Het afgelopen pinksterweekend is op het terrein van het Sherbourne Castle in het zuiden van Engeland voor het derde jaar de Internationale Workingtest voor retrievers gehouden. Het evenement wordt gehouden tijdens de jaarlijkse Sherbourne Fair, waar op 2^e pinksterdag zo’n 100.000 bezoekers komen. Deden er de voorgaande jaren alleen retrievers uit Europa mee, dit jaar had de organisatie ook teams uit Amerika en Canada weten te regelen, waarmee het een wereldwijd evenement is geworden. In totaal namen 13 van de 15 uitgenodigde landen deel, waaronder Wales, Schotland, Ierland en Engeland. Zwitserland en Denemarken moesten helaas afzeggen en Noorwegen, Finland en Zuid-Afrika konden geen teams afvaardigen.

De IWT in Engeland is veruit HET belangrijkste evenement op workingtestgebied in de wereld. In de Engelse en Amerikaanse jachtbladen wordt er dan ook zowel voor als na het evenement veel aandacht aan besteed met voor en nabeschouwingen, onder andere door Graham Cox. Teams kunnen alleen op invitatie deelnemen en per land wordt slechts één team benadert. Topvoorjagers als John Halsted (zowel senior. en junior) en Tess Lawrence (Engeland), Billy Steel en Hugh en Greg Patterson (Schotland), Roger Tozer (Wales) en Mac Brandon (Ierland) nemen hier maar al te graag aan deel. Voor hen is het een van de mogelijkheden om hun honden te kunnen tonen aan het Engelse publiek. Dit jaar dus ook teams uit Amerika en Canada, teams bestaande uit professionele trainers. De verwachtingen van beide teams waren hoog en verwachte men dat Engeland en America om de eerste plaats zouden strijden. De organisatie is in handen van de twee Engelse toptrainers Hill en Birkett, zeker geen onbekenden in Nederland. Skinners (hondenvoer) is de sponsor van het evenement.

Evenals de vorige drie jaren heeft Frank de Vries als teamcaptain sterk team geselecteerd bestaande uit (running order):

Dick Heijman met Jesser Jake

Frank de Vries Countryways Misile.

Wim Reinders Abbotsross Liam

Henny Schoor Cadover Isabel of Bellever.

De basis voor deelname dit jaar is reeds twee jaar gelden gelegd. De ruime ervaringen die ik als captain en de teamleden hebben opgedaan in Engeland hebben geleerd dat de proeven geheel anders van opzet zijn en de keurmeesters op andere aspecten keuren dan wij in Nederland. Daarom zijn we al twee jaar geleden gestart met een Engelse stijl van trainen. Ik herinner me nog goed dat Henny na de eerste training zeer enthousiast reageerde "wat is dit een mooie wijze van trainen".

Het team heeft in dit zeer sterke veld van ‘s wereld beste en de vele professionele topvoorjagers een ultime prestatie geleverd door een 4^e plaats te bereiken. Na de eerste dag stonden we op een zeer gerespecteerde 3^e plaats, op geringe afstand achter Wales en Engeland en voor Ierland, Schotland en voor alle andere Europese teams. Alles liep perfect, alleen op de 2^e dag liet het team op de eerste proef punten liggen, jammer genoeg zodanig dat het de derde plaats niet kon behouden.

Op de eerste dag moesten door alle honden 5 proeven worden afgelegd en op de tweede dag 3 proeven, met als laatste een finaleproef voor de beste hond van elk team. Alle proeven lijken op het eerste gezicht redelijk uitvoerbaar, maar blijken bij de uitvoering van uitzonderlijk hoog niveau te zijn. Ze zijn fair van opzet, waarin in elke proef telkens alle eigenschappen van de hond op verrassende wijze worden blootgelegd. Bijna alle proeven worden uitgevoerd met twee dummy’s, waarin het terrein, de weersinvloeden, windrichting en de afstanden op zeer geraffineerde wijze zijn gecombineerd en op elkaar zijn afgestemd. Bij alle proeven is een maximum aan kennis en ervaring van de beide organisatoren in praktijk gebracht. Werkelijk niets is aan het toeval overgelaten.

De proeven bestaan uit:

De afstanden zijn over het algemeen groot, veelal meer dan 100 meter. Enkele apporten werden door twee honden gelijk afgelegd, waarbij de ene hond een verleiding vormt voor de ander.

Honden worden beoordeelt op:

Geheel uit den boze zijn (en daardoor bijna gelijk aan zelfmoord):

De keurmeesters, dit jaar bestaande uit drie Engelse en één Duitse (wonende in Zwitserland) zijn extreem zeer ervaren, zijn naast keurmeester ook trainer en voorjager op het hoogste niveau en zien letterlijk alles, tot in de kleinste detail. De sfeer tijdens deze IWT is zeer vriendelijk en gemoedelijk en men weet dat de teams vlak voor en tijdens het afleggen van een proeft de nodige afzondering voor concentratie vragen. Alle leden van de topteams weten dat ze geen fouten kunnen maken omdat alle honden van hoog internationaal niveau zijn (John Halsted: "It are all open-class dogs")

Op de vooravond is er een gezellige Meet the Teams, bestaande uit een receptie en een diner. Hier worden de deelnemende teams, teamleden, captains en de keurmeester voorgesteld. Veel deelnemers kennen elkaar inmiddels van de vorige jaren en wisselen de laatste nieuwtjes uit. Ook wordt hier de basis voor een uitstekende en uitermate vriendelijke sfeer als vrienden onder elkaar gezet. Op het evenement wordt tijdens de pauze een lunch geserveerd en is op ‘s avonds een overweldigend diner bestaande uit lam of varken aan het spit. Op de tweede dag is er de finale en een parade met prijsuitreiking middenterrein van de Fair onder zeer grote belangstelling van de tienduizenden bezoekers. Je merkt daar dat de Engelsen veel grotere hondenliefhebbers zijn dan wij Nederlanders. Volgend jaar komen we weer terug in Sherbourne, zo mogelijk met een nog sterker team, want een nog hogere plaatsing behoort zeker tot de mogelijkheden.

De uitslag van de IWT Engeland:

1^e Wales 642 punten

2^e Engeland 626

3^e Ierland 583

4^e Nederland 575

Amerika 575

6^e Oostenrijk 572

7^e Italië 570

8^e Schotland 561

9^e Sweden 559

10^e Frankrijk 555

11^e België 553

12^e Canada 539

13^e Duitsland 502

Door Frank de Vries