Dit ras, de Labrador Retriever, is van oudsher geliefd om zijn karakter. De vraag of deze hond zo populair is geworden om zijn schoonheid of om zijn functionaliteit in de jacht en zijn uitmuntende karakter is mijns inziens snel beantwoord.

De labrador is van oorsprong in Engeland en Ierland gefokt voor de jacht; op post of voor de voet. Hierbij was een hond nodig die een grote will to please liet zien en een zeer goede neus had. Verdraagzaam, makkelijk te trainen, maar bovenal hard voor zich zelf en zacht voor de baas.

Ik ben zelf begonnen met een labrador met weinig jachtlijnen in de stamboom, hierna kwam een pure showlabrador en later labradors, via engelse kennissen, met pure jachtlijnen uit Ierland en Engeland. Het verschil in karakter tussen deze honden was zodanig dat er voor mij geen weg terug was.

Ik werk hoofdzakelijk met zelf geïmporteerde honden uit Ierland. Echter ook hierbij geld: niet alles wat van verre komt is goed.

Functioneel gezien moet een labrador in staat worden geacht een volledige dag op jacht te gaan. Zowel een dag op de klei jagen, alsook op post staan en altijd bereid zijn om te werken. Dus ook in de slechtste weersomstandigheden bijvoorbeeld tijdens waterjachten in de snijdende kou. Dit werken moet voor de hond lichamelijk mogelijk zijn, liefst door een atletische bouw. Maar ook wanneer een hond lichamelijk te zwaar word belast, te veel gewicht moet meeslepen, zal dit het geestelijk welzijn van de hond onevenredig zwaar belasten

Deze factoren worden uit het oog verloren als een hond als vloerkleed word gebruikt voor bij de kachel. De populariteit heeft de vraag naar deze honden in de hand gewerkt en hierbij zijn de accenten in het fokbeleid veranderd. De aaibaarheidsfactor is belangrijker geworden dan het karakter voor de jacht waaraan hij zijn stabiele karakter en grote will to please te danken heeft.

Het dominante karakter van reuen bijvoorbeeld op de jachtproeven en working-testen laat zich steeds duidelijker horen en zien. Gegrom en zelfs uitvallen naar andere honden, terwijl hier niet tegen word opgetreden.


Het verschil in bouw tussen de show en werk honden

Dit verschil is mede veroorzaakt door het verschil van inzicht  tussen  de desbetreffende keurmeesters. Het beeld dat veel fokkers voor ogen hebben is de hond die of op een show of op een working-test de eerste plaats bereikt. De samenwerking tussen de keurmeesters van deze verschillende activiteiten is dus ook nihil! Wil dit beeld naar elkaar toegroeien dan zal het contact tussen deze twee groepen hechter moeten worden. Gebeurt dit niet dan zal het specialisme eerder toenemen dan afnemen. De verantwoording bij de fokker leggen is al te gemakkelijk.

Wìm Reinders.